Share this:

Logo Catholic Voices

Het in Groot-Brittannië succesvolle Catholic Voices heeft als een van haar patronen de Nederlandse zalige Titus Brandsma.

Catholic Voices, een Britse organisatie die in 2010 vanuit kerkelijke zijde de communicatie rond het pausbezoek aan Engeland heeft gecoördineerd, heeft voor haar ‘voices’ een programma voor succesvolle communicatie opgesteld. Naast een gedegen inhoudelijke training over allerlei gevoelige onderwerpen is gebed een belangrijke pijler, zo valt te lezen in het recent uitgegeven boek ‘Catholic Voices, putting the case for the Church in an era of 24-hour news’ (Austen Ivereigh, Kathleen Griffin).

Dat deze benadering in het Verenigd Koninkrijk succes heeft gehad is gebleken, hun inspanningen resulteerde in een positieve publieke opinie.

Gebed

God onze Vader,
Zegen en leid allen die verbonden zijn met Catholic Voices,
begiftig ons voor dit werk met de gave van de Heilige Geest,
in het bijzonder wijsheid, fijngevoeligheid, moed en vreugde.
Help ons trouw te blijven aan Christus en zijn Kerk,
en open te staan voor vragen die de mensen ons stellen.
Help ons alle mensen die we ontmoeten lief te hebben en te respecteren.
Steun ons in onze moeilijkheden en bij onze tegenslagen.
Moge onze woorden getuigen van ons leven,
U de glorie geven en anderen helpen zich voor U open te stellen.
Wij bidden dit uit naam van Christus onze Heer. Amen.

Heilige Maria, Zetel van Wijsheid, bid voor ons
Heilige Franciscus van Sales, bid voor ons
Zalige Titus Brandsma, bid voor ons
Zalige Kardinaal Newman, bid voor ons

Share this:

Gary Krupp, Pope Pius XII and World War II. The Documented Truth. Uitg. Pave the Way Publishing, 225 pp., pb (A4-formaat). Zie ook www.ptwf.org.

Toen Pinchas Lapide (1922-1997) in Utrecht was, haalde hij tijdens een lezing genadeloos uit naar de beschuldigers van Pius XII. “Geen van de grote mogendheden heeft ingegrepen tegen de Holocaust”, fulmineerde hij. “En uitgerekend dat ene ministaatje zonder leger wordt daarop afgerekend.” Geheimzinnige mechanismen zijn in het spel als het gaat om paus Pius XII en diens vermeende ‘zwijgen’. (Recensie Henk Rijkers, Katholiek Nieuwsblad).

Prof. Hans Jansen (de kenner van het antisemitisme, niet de gelijknamige arabist) maakte met enkele goed geschreven en gedocumenteerde boeken gehakt van de mythe, maar toch blijven de lasterpraatjes terugkeren. De ex-katholieke Israëlische Holocaust-historicus Saul Friedländer erkende in gesprek met KN weliswaar dat de kerkelijke veroordeling van de jodenvervolging in Nederland slecht was afgelopen, maar zag daar toch geen rechtvaardiging in.

Rabbi Dalin schreef met The Myth of Hitler’s Pope (2005) een antigif tegen het schunnige boek Hitler’s Pope van John Cornwell, een gesjeesde seminarist. Ook Dalin liet weer gedocumenteerd zien hoeveel joodse levens dankzij de paus werden gered.

Een andere joodse onderzoeker, Gary Krupp, spreekt van de “ergste karaktermoord van de twintigste eeuw”. Krupp, nu 64, probeert met de stichting Pave the way de niet-theologische obstakels tussen jodendom en christendom op te ruimen. Krupp vindt dat Pius XII een heldhaftige rol gespeeld heeft in de oorlog. Hij kwam immers in actie “om een reusachtig aantal joodse levens (zo’n 900.000 – red.) te redden in de hele wereld, terwijl hij omgeven was door vijandige krachten, geïnfiltreerd door spionnen en bedreigd met de dood”.

Het boek van Krupp concentreert zich op bewijzen; brieven, foto’s en krantenartikelen die aantonen dat Pius zich ondubbelzinnig tegen de nazi’s keerde. Hitler van zijn kant plande een inval in het Vaticaan om het hart van de Kerk uit te roeien. Interessant is dat ook de latere pausen Johannes XXIII en Paulus VI in opdracht van de toenmalige paus actief betrokken waren bij het redden van joodse levens.

Bewonderenswaardig dat Krupp zich zo voor het eerherstel van Pius XII inzet. Hij doet het uit dankbaarheid. “In het jodendom is dat een van de belangrijkste karaktertrekken waar je over moet beschikken, het maakt deel uit van de joodse wet. Ondankbaarheid is een van de slechtste eigenschappen en dit (de belastering van Pius XII) is ondankbaarheid wat mij betreft.”

Gary Krupp, Pope Pius XII and World War II. The Documented Truth. Uitg. Pave the Way Publishing, 225 pp., pb (A4-formaat). Zie ook www.ptwf.org.

Share this:

Twee Schotse katholieke verloskundigen hebben hun ziekenhuis aangeklaagd omdat zij niet langer medewerking aan abortus mogen weigeren. Dat meldt The Scotsman.

De twee, die al jaren bij de kliniek in Glasgow werkten, wezen tot nu toe actieve deelname aan abortussen af. Veranderingen in de organisatie van het ziekenhuis en de sluiting van een andere instelling leidden echter tot een toename van het aantal abortussen. De kliniek stond hierop de verloskundigen Concepta Wood (51) en Mary Doogan (57) niet langer toe, medewerking aan abortus te weigeren.

Na verschillende arbeidsrechtelijke gesprekken en hoorzittingen hebben de twee de zaak nu voor een rechtbank in Edinburgh gebracht. Zij beroepen zich op hun recht op godsdienst- en gewetensvrijheid volgens paragraaf 9 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. Zij stellen dat volgens hun geloof het menselijk leven vanaf de conceptie heilig is. Meewerken aan een beëindiging van een zwangerschap maakt hen medeplichtig aan een zwaar vergrijp tegen het menselijk leven, aldus de twee.

Waarnemers voorzien een meerdaagse behandeling van de zaak.

Share this:

Hannah is een knappe negentienjarige eerstejaarsstudente. Ondanks haar energieke (soms wat naïeve) persoonlijkheid, heeft Hannah zich altijd een buitenstaander gevoeld. Er mist iets. Ze heeft altijd een diepgeworteld gevoel gehad dat zij geen bestaansrecht heeft. Als ze er achter komt dat ze geadopteerd slaat het in als een bom, maar Hannah’s wereld wordt nog meer ondersteboven gezet als ze hoort waarom het haar nooit eerder is verteld; ze blijkt de overlevende van een mislukte abortus. Wanhopig op zoek naar antwoorden, onderneemt ze met enkele vrienden een reis om haar biologische moeder te vinden.

Share this:

Door alle terechte opschudding over seksueel misbruik begaan door met name priesters en geestelijken binnen de katholieke gemeenschap (met name in de jaren 50 en 60 van de door Deetman onderzochte periode 1945-1981), de schade die het heeft toegebracht aan de slachtoffers, maar vooral ook het uitblijven van een adequate reactie van de kerkelijke leiding (bisdommen en congregaties), verliezen veel Nederlanders uit het oog dat de katholieke gemeenschap vanuit een christelijke inspiratie ook heel veel goeds heeft gebracht.

Vele oprechte katholieken hebben zich in het verleden ingezet voor kerk en maatschappij en doen dat nog steeds. De meeste van hen onwetend over de ernst en omvang van het seksueel misbruik binnen de eigen gemeenschap. De harde conclusies van de commissie Deetman zijn overduidelijk. Katholieken in Nederland voelen zich hierdoor beschaamd, gekwetst en soms zelfs verraden.

Om juist deze grote groep mensen een hart onder de riem te steken staat hieronder een (typisch Amerikaanse video), waarin de successen van de katholieke gemeenschap voor de gemeenschap als geheel wordt weergegeven. Daar mogen we God, en Hem alleen, dankbaar voor zijn.

 

De christelijke inspiratie die voorheen heeft geleid tot de successen in deze video, kan ook de inspiratie zijn bij het omslaan van deze inktzwarte bladzijde in de geschiedenis van de Katholieke Kerk. Veel gebed, werk en inzet van oprechte katholieken is daarom vereist om ten minste:

• misbruikslachtoffers waar mogelijk bij te staan en te compenseren;
• maatregelen te treffen die herhaling voorkomen;
• een open cultuur bewerkstelligen zodat bij misbruik onmiddellijk, zonder aanziens des persoons, de juiste maatregelen kunnen worden getroffen.

De Catechismus van de Katholieke Kerk (punt 827) roept in herinnering, dat alle leden van de Kerk inclusief de bedienaars zondaars zijn. De Kerk zoals gesticht door Christus blijft echter heilig, omdat Christus “heilig, schuldeloos en onbesmet is, geen zonde heeft gekend, maar alleen de zonden van het volk kwam uitboeten”. Nu we de afgelopen dagen de geboorte van Christus hebben gevierd, zou ik het persoonlijk prijzenswaardig vinden als ook de Nederlandse katholieken de aanwijzing van paus Benedictus XVI gericht aan de Ierse Katholieke Kerk op 19 maart 2010 zouden volgen:

De Veertigdagentijd van dit jaar wordt beschouwd als een tijd van gebed voor een uitstorting van Gods barmhartigheid en gaven van heiligheid en kracht van de Heilige Geest over de Kerk in uw land. Ik nodig u allen uit om uw boetedoening op vrijdag het gehele jaar van nu af tot Pasen 2011 aan dit doel te wijden.

Wij zijn de Katholieke Kerk en dat schept verplichtingen! … maar wie ben ik om dat te zeggen.

Share this:

Cover Duitse vertaling Attacco a Ratzinger (2011)

Een interview met twee Italiaanse Vaticaankenners en schrijvers van het boek Attacco a Ratzinger, Paolo Rodari & Andrea Tornielli. Van Regensburg tot de affaire rond het condoom, van het pedofilieschandaal tot het geval Williamson, de twee Italianen, ontleden de recente aanvallen tegen Benedictus XVI. Zij concluderen dat er geen sprake is van een complot, maar wel van één enkele inspirator: hij die verdeeldheid zaait. (Zenit.org, vertaling Sorores Christi, www.rkdocumenten.nl)

Zijn deze aanvallen werkelijk een kenmerk van het pontificaat van Benedictus XVI?

Wat dienaangaande het meest treft in dit pontificaat, is de reeks aanvallen die elkaar snel opvolgen in 2009 en 2010, en de opeenvolging van “mediacrisissen” daarna.

Zijn er in de geschiedenis andere voorbeelden van Pausen die zozeer werden aangevallen?

Dat was ook het geval met Johannes Paulus II, vooral in het eerste deel van zijn pontificaat, omdat hij als conservatief beschouwd werd inzake seksuele moraal. Hij werd ook bekritiseerd voor wat de “heilige alliantie” genoemd werd met de Verenigde Staten, omwille van zijn anticommunisme. Paulus VI werd ook aangevallen ten tijde van de encycliek “Humanae vitae”, aanvallen die heviger waren dan die tegen zijn twee opvolgers. Om nog meer terug te gaan in de tijd, Pius IX werd er hevig van beschuldigd de Pauselijke Staten verdedigd te hebben: men heeft geprobeerd zijn lichaam in de Tiber te gooien!

Share this:

De Britse opperrabbijn Jonathan Sacks is bang dat Europa bezig is zijn joods-christelijke erfgoed te verliezen. Hij zei dit tijdens een bezoek dat hij maandag bracht aan paus Benedictus XVI.

“Wij zijn natuurlijk erg bezorgd over Europa’s ziel. Ik bedoel dat Europa werd gebouwd op joods-christelijke fundamenten, zelfs de markt werd op joods-christelijke fundamenten gebouwd”, aldus rabbijn Sacks tegen Radio Vaticaan.

Hoewel religieuze leiders “geen macht” hebben in de moderne wereld, hebben zij nog altijd “veel invloed”, zei de Engelsman. De invloed van de paus was de reden voor zijn bezoek aan Benedictus, vertelde Sacks. Hij denkt dat Europa in toenemende mate ontevreden is met de antwoorden die secularisme en materialisme bieden. (KN)

Share this:

We worden allemaal geconfronteerd met twee onvermijdbare dingen: dood en belastingen. Woody Allen zei eens: “Het is niet zo dat ik bang ben om te sterven, ik wil er gewoon niet bij zijn als het gebeurt.” De waarheid is dat niemand wil nadenken over de eigen ondergang – althans niet te lang. Daarom is deze video kort (2’30’’’).

De credits voor deze video komen toe aan Daniel Camenisch (co-producer), Cornelie Du Toit (verteller), Anthony Short (geluid) en Tim Gale (opname).

Share this:

Paus Pius XII

Paus Pius XII ging tijdens de Tweede Wereldoorlog undercover om joodse mensen te redden. Dat beweert Gary Krupp, een Amerikaanse jood die er zijn levenswerk van gemaakt heeft de paus van iedere blaam te zuiveren ten aanzien van de jodenvervolging. (door Katholiek Nieuwsblad / CNA)

Krupp vond het bewijs in een brief van een joodse vrouw wier familie werd gered dankzij hulp van het Vaticaan. “Het is een ongewone brief, geschreven door een vrouw die nu in Noord-Italië woont. Zij zegt in 1947 met haar moeder, een oom en een paar andere familieleden op een audiëntie bij de paus te zijn geweest. Daarbij was ook mgr. Giovanni Montini aanwezig, de latere paus Paulus VI. Haar oom keek de paus aan en zei: ‘U was verkleed als franciscaan. En u’, wees hij naar Montini, ‘als een gewone priester. U heeft mij uit het getto meegenomen naar het Vaticaan.’” Montini zou daarop gereageerd hebben met een vermaning het verhaal nooit meer te herhalen.

Share this:

Matthew Hanley and Jokin de Irala | Affirming Love; Avoiding AIDS | 2010, 202 pages, US$17.95 ISBN: 0935372563

De beste research toont aan dat onthouding en trouw de beste oplossingen bieden voor de verwoestende epidemie. Maar de bureaucraten luisteren niet.

Eerder dit jaar publiceerde het tijdschrift PLoS Medicine een opzienbarend rapport over AIDS-prevalentie in Zimbabwe. In tien jaren voorafgaand aan 2007 is de HIV-prevalentie gehalveerd. Deze daling is voor sub-Sahara landen in Afrika bijna uniek.

Aha!, zou je kunnen zeggen. Ondanks de desastreuze staat van haar economie, heeft Zimbabwe kans gezien om miljoenen condooms te distribueren om de prevalentie van 27 naar 16 procent omlaag te brengen. Maar dan heb je het grandioos mis. Het zijn niet de condooms die de levens van duizenden Zimbabwanen hebben gered, aldus de wetenschappers in het PLoS-artikel, maar de verandering in gedrag en dan “voornamelijk de reductie in buitenechtelijke, commerciële en vluchtige seksuele relaties.”

Met andere woorden, het lijkt erop dat abstinentie en trouw het geheim vormen van het keerpunt van de verwoestende AIDS-epidemie die inmiddels 30 miljoen mensen het leven heeft gekost en 16 miljoen kinderen tot wees heeft gemaakt.